Dohop er eitt af félögunum í eignasafni Nýsköpunarsjóðnum Kríu en fyrsta aðkoma sjóðsins að félaginu var árið 2008. Davíð Gunnarsson, framkvæmdastjóri Dohop, er hlaupagikkur og áhugakokkur og hefur verið viðloðinn nýsköpun í áratugi. Til að kynnast honum og Dohop betur lögðum við hjá Nýsköpunarsjóðnum Kríu fyrir hann nokkrar skemmtilegar spurningar.
Geturðu sagt okkur í einni setningu/lyfturæðu hvað Dohop gerir?
„Dohop snýst um að einfalda tengiflug – fyrir flugfélög og farþega. Við auðveldum flugfélögum að búa til tengingar við önnur flugfélög, hjálpum þeim að selja flugin og þjónusta tengifarþega og við einföldum farþegum að kaupa tengiflug, ferðast með tengiflugi og björgum þeim þegar eitthvað kemur uppá.“
Hvaðan kom hugmyndin um Dohop og hvernig hefur hún þróast?
„Hugmyndin kom upprunalega 2004 þegar Frosti Sigurjónsson, einn af stofnendum félagsins, þurfti að ferðast reglulega milli Reykjavíku og Nice í Frakklandi. Þá var einungis tengiflug í boði og erfitt að finna bestu valkosti svo það þýddi ekkert annað en að búa til vefsíðu og stofna fyrirtæki. Við höfum svo þróast út að vinna með flugfélögum til þess að selja tengiflug en við bjóðum ennþá upp á flugleit á dohop.is og opnuðum á síðasta ári nýja vefsíðu, WAYA.travel, sem selur einna helst tengiflug.“
Hvað varstu að gera áður en þú fórst að vinna hjá Dohop?
„Ég kom heim úr námið í Bandaríkjunum vorið 2005 og fékk vinnu í Kaupþingi. Tók virkan þátt í því ævintýri þar til því lauk haustið 2008, fyrst í greiningardeild, svo eigin viðskiptum og loks fjárfestatengslum. Stórkostlegur tími sem mótaði mig og bjó til vináttu sem ég bý enn að í dag. Missti vinnuna í nóvember 2008 og hóf störf hjá Dohop í febrúar 2009.“
Hvaða menntun ertu með?
„Ég er dropout eins og sumir aðrir í minni stöðu en stundaði háskólanám í stærðfræði, tölvunarfræði og hagfræði – lokaritgerð ennþá útistandandi!“
Hvenær komstu fyrst að nýsköpun og af hverju?
„Ég byrjaði í nýsköpun á gamals aldri, um tvítugt, þegar við vorum tveir félagar sem stofnuðum fyrirtæki og bjuggum til vefsíður og síðar vefumsjónarkerfi fyrir fyrirtæki og menntaskóla – þetta var um sumarið 2000 og þótti ennþá töff. Við kölluðum verkefnið Bláskjár - með vísan annars vegar í hinn góðkunna ’blue screen of death’ og hins vegar bókina Bláskjár sem ég kynntist sem ungur drengur.“
Hvaða reynslu nýtir þú mest í því starfi sem þú gegnir í dag?
„Allt sem ég hef upplifað tek ég með mér. Ég var formaður stúdentaráðs í HÍ og það þjálfaði mig í að flytja ræður og skrifa góðan texta. Ég tók þátt í rússíbananum í Kaupþingi og það kenndi mér á fjármálaheiminn sem er ómetanlegt þegar maður talar við fjárfesta. Svo eru það auðvitað öll mistökin – besta leiðin til þess að læra að taka góða ákvarðanir er að taka margar rangar ákvarðanir.“
Ef þú værir ekki framkvæmdastjóri Dohop hvað myndirðu vilja gera í lífinu?
„Líklega stýra öðru fyrirtæki, jafnvel fara aftur í algjört startup. Gæti reyndar líka hugsað mér að elda mat eða hafa hlaup og lyftingar að atvinnu – en hið síðastnefnda reyndar ólíklegt vegna skorts á náttúrulegum íþróttahæfileikum.“
Hvaða áhugamál hefurðu?
„Ég elska að elda mat og ég nota það sem hugleiðslu – æ sjaldnar reyndar en líka núna 1 – 2x í mánuði. Ég hef alltaf fiktað í hreyfingu en fyrir ári uppgötvaði ég hlaup og nú elska ég að hlaupa. Tvö hálfmaraþon komin á þessu ári og nokkur styttri hlaup. Hleyp hægt ennþá en kemur allt með kalda vatninu! Ég elska líka að lesa og læra, hlusta mikið á bækur, sumar aftur og svo alltaf nýjar inná milli.“
Hvað er það skemmtilegasta sem þú gerir?
„Akkúrat núna er það að hlaupa en ég er smá dellukall svo þetta breytist alltaf eitthvað yfir tíma.“
En það leiðinlegasta eða mest óþolandi?
„Ég er ekki mikið gefinn fyrir smáatriði og að velta mér uppúr þeim er það leiðinlegasta sem ég geri.“
Ertu með Mottó? – hvað er það og af hverju ef svo ber undir?
„Aldrei gefast upp. Það er eitthvað sem ég hugsa oft um af því að það er í raun alltaf einhvers konar mótvindur í rekstri fyrirtækja og ég trúi alltaf að hlutir geti gengið hraðar og betur. Það gerist þó einstaka sinnum að það er rétt ákvörðun að gefast upp, en þá er það í raun ekki uppgjöf af því maður gat ekki meir heldur besta ákvörðunin í stöðunni.“
Ertu með einhverja skemmtilega staðreynd um þig, eins og eitthvað sem fæstir vita um þig?
„Ég söng í drengjakór í næstum 10 ár og lærði á klassískan gítar í 12 ár – sérstaklega er kórsöngurinn eitthvað sem fáir vita og líklega kæmi einhverjum á óvart. Ég á fáa en góða vini og ég á fjögur börn – það kemur fólki stundum á óvart!“
Ef þú gætir sagt eitthvað við þig sem barn hvað myndirðu vilja segja því?
„Þetta fer allt vel að lokum – ekki hafa of miklar áhyggjur og ekki vera of óþolinmóður, en samt smá.“
